Research Catalogue

A moving image essay in three parts.

HEIMILDALEIKSÝNINGIN: FÚSI, ALDUR OG FYRRI STÖRF. UM VERKIÐ: Fúsi, aldur og fyrri störf er heimildaleiksýning um Sigfús Sveinbjörn Svanbergsson. Verkið var frumsýnt 17. nóvember á Litla sviði Borgarleikhússins og var sýnt frá haustinu 2023 til vorsins 2025. Í sýningunni fer Fúsi yfir ævi sína og valin atriði úr fjölbreyttu lífi hans eru færð í leik- og söngbúning með aðstoð leikara og söngvara. Verkið fór í leikferð til Leikfélags Akureyrar og var sýnt á 80 ára afmæli Leikfélags Sólheima á Sólheimum í Grímsnesi. Fúsi er húmoristi, fótboltaáhugamaður, leikari, söngvari og lífskúnstner sem minnir okkur á að lífið er alltaf þess virði að lifa því þó að stundum sverfi að. Hindranirnar í lífi Fúsa hafa eflt hann og hvatt hann til að lifa lífinu til hins ítrasta með fötlun sinni og njóta hvers einasta dags. Stundum er lífsreynsla þó þess eðlis að aldrei verður fyllilega hægt að komast yfir hana, sama hversu jákvæður og sterkur einstaklingur er. Sýningin byggir á viðtölum við Fúsa, sem Agnar Jón Egilsson frændi hans og leikstjóri sýningarinnar tók við hann á meðan covid faraldrinum stóð. Tilurð sýningarinnar er því samband frændanna Fúsa og Agga og samverustundir þeirra. Í samstarfi við sviðslistaframleiðandann Monochorme og MurMur Productions LEIKARAR: Sigfús Sveinbjörn Svanbergsson, Agnar Jón Egilsson, Vala Kristín Eyríksdóttir, Þórunn Arna Krjistjánsdóttir, Halldóra Geirharðsdóttir, Bergur Þór Ingólfsson og Egill Andrason. Leikstjóri: Agnar Jón Egilsson Höfundar: Agnar Jón Egilsson og Sigfús Sveinbjörn Svanbergsson Leikmynd og búningar: Svanhvít Thea Árnadóttir Aðstoðarleikstjóri: Ástbjörg Rut Jónsdóttir Tónlistarmaður. Egill Andrason Aðstoð við söng: Gísli Magna Framkvæmdastjórn: Davíð Freyr Þórunnarson fyrir MUR MUR Production. Tilnenefningar og verðlaun: Sýningin fékk Múrbrjótinn, viðurkenningu Landssamtakanna Þroskahjálpar árið 2024. Múrbrjóturinn er veittur þeim sem þykja hafa skarað framúr í að ryðja fötluðum nýjar brautir í átt til jafnréttis. Í rökstuðningi kom fram að verkið hlyti m.a. viðurkenninguna á forsendum þess að í Fúsi, aldur og fyrri störf sé skrifað og leikið af leikara með þroskahömlun og að það sé í fyrsta skipti sem slíkt gerist í atvinnuleikhúsi á Íslandi. Fúsi, aldur og fyrri störf fékk einnig hvatringarverðlaun ÖBÍ árið 2024. Hvatningarverðlaunin eru veitt þeim sem hafa með verkum sínum stuðlað að einu samfélagi fyrir alla og endurspegla nútímalegar áherslur um þátttöku, sjálfstæði og jafnrétti fatlaðs fólks. Fúsi, aldur og fyrri störf hlaut tvö Grímuverðlaun árið 2024, leikstjóra ársins og Sprotann (hvatnigarverðlaun Grímunnar). En sýninginn fékk samtals fjórar tilnefningar til Grímunnar 2024, fyrrnefndar tvær ásamt Sýningu ársins og Leikara ársins í aukahlutverki (Agnar Jón).

This exposition gathers all the essential information needed to get started with the Research Catalogue (RC) platform at the Iceland University of the Arts (IUA). It offers a clear overview of how to create a profile, start an exposition, and navigate the basic functions of the platform. The goal is to provide staff with a central reference point for working with RC in the context of artistic research and institutional use.

Among classical musicians, there is a tendency to define our profession more by craftsmanship than artistry. In our artworld, we often focus on reproducing: A musical performer becomes a transparent medium for the composer’s supposed intentions (Leech-Wilkinson, 2020, chapter 6). How can we reclaim agency and liberty in the process of shaping music? In this exposition, a storytelling approach is applied to the performance interpretation of Luciano Berio's classic flute solo Sequenza I from 1958, with the aim of becoming a more daring interpreter. The storytelling in focus was recorded in the 1950s, echoing even older times. However, in my explorations, the archival storytelling serves as a tool for reimagining a musical score and creating something new.

Our Days of Gold (ODOG) is an ongoing, durational artwork staged on Instagram at @ourdaysofgold_film since April 2017. Over its eight-year duration, the work has accumulated new layers of memory and interpretation shaped by followers’ responses, shifting platform aesthetics, and changes to Instagram’s visual logic, including the disappearance of the square grid in January 2025. Alongside creative contributions, the project draws on a survey conducted with long-term followers, tracing how experiences of viewing, remembering, and interpreting the work unfold over time. This co-authored exposition includes videos, screen-recorded navigations, and writing produced by followers whose contributions reveal a form of polyvocality: multiple interpretive threads and associations that remediate the archive while shaping its evolving narrative. Within this distributed process, ODOG engages autofiction not as a singular self-narration but as a collective mode of authorship, emerging through dispersed readings, layered memories, and networked resonances. At the same time, the project foregrounds the precarity of social media archives, where redesigns, algorithmic shifts, and potential platform loss constantly reshape how the work circulates and persists. Drawing on debates around remediation and digital preservation, ODOG tests how meaning, memory, and narrative can be sustained within unstable infrastructures while acknowledging their continual transformation.

In this half paper, half soliloquy, I aim to propose re-enactment as a research method. Through textual analysis and situated reflections, I will explore the potential of re-enactments in performative returning to destabilize and reconfigure canonical understandings of the past, and consider any implications this understanding of re-enactment can have within research approaches